Το 1991, η ζωή του Michael J. Fox άλλαξε για πάντα. Λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία της τρίτης ταινίας, της εξαιρετικά επιτυχημένης τριλογίας «Επιστροφή στο μέλλον», ένας νευρολόγος, που είχε επισκεφθεί ο ηθοποιός μετά από μυϊκούς πόνους, διέγνωσε Πάρκινσον. 

Ο Φοξ ήταν τότε 30 ετών και στο απόγειο της καριέρας του. Έκτοτε, έζησε μια λίγο-πολύ φυσιολογική ζωή, με περιόδους μεγαλύτερων δυσκολιών από άλλες, ενώ το 2020 αποφάσισε να αποσυρθεί οριστικά. Σε συνέντευξή του στο «People», ο Φοξ δήλωσε ότι η χρονιά που πέρασε ήταν από τις πιο δύσκολες.

Στο πρόσφατο βιβλίο του, την τέταρτη έκδοσή του, με τίτλο «No Time Like the Future: An Optimist Considers Mortality», ο Φοξ αφηγείται ότι το 2018 ήταν η αρχή του πιο δύσκολου σταδίου της ζωής του. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη για την αφαίρεση ενός όγκου και λίγο αργότερα έσπασε το αριστερό του χέρι.

Ωστόσο, όπως δήλωσε στο «People», η χρονιά που πέρασε ήταν ακόμα πιο δύσκολη. Η ασθένειά του επιδεινώθηκε και μαζί της ήρθαν νέα προβλήματα για τον ηθοποιό. «Έσπασα το χέρι μου, μετά τον ώμο μου, τον αγκώνα μου και άλλα όργανα στο σώμα μου. Είμαι 61 ετών και νιώθω μεγαλύτερος από την ηλικία μου». 

Επιπλέον, τον Σεπτέμβριο, η μητέρα του Φοξ πέθανε σε ηλικία 92 ετών. «Ήταν ένας αγώνας, αλλά είμαι ευτυχισμένος», είπε στη συνέντευξή του. «Το λέω αυτό, γιατί ελπίζω ότι σε κάποιο στάδιο της ζωής, οι άνθρωποι μπορούν να βρουν την ευτυχία παρά τα όσα περνούν»

Παρά το γεγονός ότι η νόσος του Πάρκινσον επηρεάζει την κίνηση του Φοξ, οι πιο κοντινοί του άνθρωποι αρνούνται ότι η ασθένεια εξελίσσεται πιο γρήγορα. 

Ένα μικρόβιο που κόλλησε μετά από χειρουργική επέμβαση στο σπασμένο του χέρι, άφησε το άκρο «άχρηστο» και προκάλεσε προβλήματα ισορροπίας και όλο και περισσότερες πτώσεις, οι οποίες επιβάρυναν τη συναισθηματική του κατάσταση. «Ποτέ δεν ήμουν εκκεντρικός τύπος, αλλά έγινα πολύ εκκεντρικός και λακωνικός με τους ανθρώπους», είπε. «Προσπαθώ να το καταπνίξω εν τη γενέσει του. Πάντα σκέφτομαι αυτούς που με βοηθούν και δουλεύουν μαζί μου. Και συχνά τους λέω: “Ό,τι κι αν λέω, φανταστείτε ότι είπα “παρακαλώ” στην αρχή και “ευχαριστώ” στο τέλος”». 

Ο Φοξ εξιστορεί,…